بسم رب المنتظر المهدي
عـمري بـود که با غــم هجر تو زيستم                  شب تا سحر به شوق وصالت گريستم
در پيشگاه قدس تو اي پادشاه حسن                  جز يک گداي عـاصي شرمنده چيستم؟
بي امـتحـان مــرا به گدايـي قبول کن                   چـون مـن گـداي خانه‌ي غير تو نيستم

|+| نوشته شده توسط نبی اله در چهارشنبه نهم آبان 1386 ساعت 9:15 |